Van Enter naar Holten.( Donderdag 3 april.)

Vanmorgen natuurlijk weer veel te vroeg wakker. En ik hoefde er niet zo vroeg uit omdat ik m'n tent liet staan om zonder al te veel bagage de etappe die vandaag aan de beurt is te wandelen. Ik draaide me nog een stuk of 8x om maar moest toen zo nodig plassen dat ik met moeite m'n slaapzak uitkroop. Niet omdat dat me bijna niet meer lukt maar met moeite omdat het zo vreselijk koud was. Ik nam gelijk m'n telefoon mee en liet m een poosje achter in het sanitairgebouw om volledig op te laden. Ik was er een beetje bang voor dat het weer niet zou lukken door kou of vocht maar het viel mee. Ik maakte m'n tas in orde met wat te eten en te drinken voor onderweg. Voor de zekerheid gooide ik ook maar 2 pleisters en een inlegkruisje in mn tas. (perfect verband, ook voor op je knie, is mijn ervaring)  Wat ik even wat minder vond was dat ik met de bus terug maar Enter moest en daarvandaan een hele lange saaie weg uit moet lopen om weer op m'n route te komen, daar waar ik eraf was gegaan. Uiteindelijk viel het mee en was t maar een kwartiertje terug naar de route lopen. Gisteren leek het waarschijnlijk veel langer omdat ik toen met een flinke rugtas al een flink aantal kilometers achter de rug had en moe was. Ik ben blij dat ik niet een stukje gesmokkeld had want het was echt een mooi stuk wat volgde. Je volgde een heel stuk het water De Regge. Heel weids, af en toe een boerderijtje maar vooral weiland, water, polder... Er volgde een paar flinke slingers door het landschap. Dacht je dat je er bijna was, ging je soort weer teruguit een hele lus maken. Prachtige stukken maar het leek of je niet vooruit kwam. Ik had 3 uur gelopen en wel trek in een bakkie. Het eerste koffie kopje wat ik op de kaart tegenkwam kunnen ze wel schrappen want daar zat niets. Het 2e lag wel erg ver van de route en daar had ik niet zo veel zin in. Eerst maar eens naar t pontje kijken wat ik op de kaart zag..  Hopelijk vaart ie wel dacht ik want ik heb het helemaal niet van te voren gecheckt eigenlijk. Ik heb niet het hele boekje zo goed bekeken of er ergens een pontje vaart. Ik had geen zin om te gaan googlen, ik zie t vanzelf. Het werd inmiddels best warm. Soms nog wel een stevige frisse wind en dan dacht ik ik hou m'n vest maar aan. Maar af en toe was het zo warm dat ik 'm weer graag uit had gedaan. Eerst maar eens naar die pont kijken... Wat raar, een heel smal watertje. Hoe kan hier nou een pont varen dacht ik nog en toen was ik er en zag ik het: het is een trek-je-zelf-over- pontje. Hij was net aan de overkant dus ik had pech. Ik moest m dus eerst mijn kant op trekken en daarna weer terug naar de overkant. Het was wel even flink zweten en ik heb eerst maar eens 2 van de 5 laagjes uitgedaan. Aan de overkant stonden ook bankjes, daar zou ik straks eerst even een pauze houden. Met een krentebol en een fles water. Maar aan de overkant stond een bordje wat ik eerder niet kon lezen. Kom lekker naar ons terras... 10 min lopen. Dat klonk ook wel erg aantrekkelijk en dat terras lag ook nog eens precies op de route. Het was een restaurantje op een vakantiepark/camping. Ik besloot er even te gaan kijken en bestelde een cola en een stukje taart. Het was een gezellig plekje en ik zat best. Ik had moeite om weer op te staan. Maar ik ging weer verder. Sloeg 200 meter van het pad over door op een andere plek de camping af te gaan dan waar ik erop kwam.  Er volgde weer een prachtig stuk langs het water en ik naderde Zuna. Dorp of gebied, geen idee maar het was nog steeds mooi wandelen. Op een gegeven moment moest ik over het land van een boerderij en ik dacht dat ik in de verte de boer ook zag lopen. Hij bleef midden op het pad staan met z'n handen in de zij en keek me aan. 'Ken ik oe? '  vroegt ie toen ik vlak voor m stond. Nee zei ik maar het pad gaat hier en ik neem aan dat ik hier dan mag lopen. Van mij wel zei het mannetje, ik woon hier niet. Wat een rare kerel dacht ik maar we raakten wat aan de praat. Hij vatte de koe gelijk bij de horens en vroeg: je ben toch zeker niet katholiek?  En hij keek er nog bezorgd bij ook. Nee dat niet zei ik en we raakten aan de praat over de biblebelt, kerken en het geloof. Toen ik zei dat ik opgegroeid was in de gergem/pkn maar nu al jaren naar een baptisten gemeente ging schrok ie zich letterlijk een hoedje! Ojee, je ben afgedwaald en hij sloeg z'n hand voor de mond. Je ben toch niet nog een keer gedoopt? Ja ik heb me laten dopen gooide ik er voorzichtig uit. Oeioeioei...nu met 2 handen voor de mond. Dat was echt niet goed te praten zei hij maar gelukkig kan je vergeving vragen! Wil je wat drinken vroeg hij opeens, en aangezien het behoorlijk warm was zei ik ja.  Kom maar even mee zei ie. Hij liep naar een soort bouwkeet en vroeg of ik een biertje wilde of wat anders. Gelukkig had ie ook een fles frisdrank. We hebben nog een poosje gezellig zitten babbelen in zijn hokkie maar toen moest ik maar weer gaan anders zou ik nooit in Holten aankomen.