Broekenhoek - Escanaffles

Zondag 20 juli,

Net als alle andere ochtenden prima geslapen en weer lekker op tijd wakker geworden. Dit keer van een loslopende fazant die flink liep te schreeuwen. Op zit adres hebben ze ook kippen, geen idee of ie daar op af komt, net als thuis. Eerst liep ie aan de overkant van de weg waar ik naast lag maar even later kwam het geschreeuw van de andere kant. Op een gegeven moment moest ik toch ook echt nodig plassen en besloot ik maar op te staan. Dat is iedere morgen best ff een klus. Het gaat niet zo soepel meer als 10 jaar terug... ik had best een stukkie te gaan voor ik bij het toilet was, en ik nam gelijk m'n telefoon maar mee om op te laden. Er was blijkbaar iemand nog vroeger op geweest want ik zag al blotevoetensporen van het zwembad richting het huis gaan, daar waar de douche, wc enz zich bevond. Gisteren was er al dreiging van regen en onweer maar er was nog geen druppel gevallen gelukkig. Toch zag de lucht er nog steeds wat dreigend uit. Wat sluierbewolking wat ik eigenlijk niet zo erg vond. Ik ruimde op m'n gemak m'n tent op en at een soort granenreep als ontbijt. Ik hoefde niet zo erg ver vandaag en hoopte onderweg toch wel iets te eten te kunnen kopen ook al was het zondag. Op deze heuvel was iig niet heel veel te vinden verder dus ik pakte m'n boeltje en liep de heuvel af naar beneden. Beneden aangekomen ging de route, net als gisteren, weer een 'bos' in. Ik had er weer m'n bedenkingen bij maar moest er wel doorheen, zag geen optie nu op het over te slaan. Ik volgde het paadje door de struiken steil omhoog. Oke boven op de heuvel had je wel weer mooi uitzicht maar er kwam gelijk ook weer een man aanlopen, van een jaar of 60. Alleen, zonder hond ofzo, en dan denk ik wat doet ie man hier zondagmorgen in dat bos? Maar goed, we passeerden elkaar, een kort knikje en verder niks. 3 stappen verder stond een bankje. Oke, kon ik heel even zitten, en nog iets te eten uit m'n tas pakken. Terwijl ik daar stilletjes aan een sultana zat te knabbelen kwam er weer een man aan. Van achter me vandaan, dus ik schrok er soort van. Joggingbroek en hoodie met de capuchon over z'n hoofd getrokken. Geen idee of ie mij gezien had maar ik volgde m even en terwijl ik even de andere kant op keek is ie denk in de bosjes gedoken ofzo want opeens was ie er niet meer terwijl het pad gewoon doorging.  Jakkes...ik wachtte even en ging toen op een drankje de route maar verder lopen. Hopelijk zo snel mogelijk dit bos uit want zo boeiend was het verder ook niet. Vooral heel veel brandnetels...eindelijk verliet de route het bos en kwam ik bij een heel leuk oud ophaalbruggetje aan. Zo oud zelfs dat het met de hand omhoog gedraaid werd. Vroeger dan, ik denk niet dat dat nu nog gebeurd. Ik maakte wat foto's en vervolgde m'n pad. Ook het groteren kanaal even oversteken en een stukje langs een wat drukke weg om al snel weer een  weiland in te gaan. Ineens ging de route haaksom weer de struiken in terug. Niet echt natuurlijk maar zo leek het. Het was een oude spoorweg geweest en daar is een pad van gemaakt zodat je dan vrij makkelijk van het ene dorp naar het andere kan, te voet of met de fiets, al ging dat laatste hier niet lukken. Het was echt duidelijk alleen een wandelpad. Een kilometer of 2 denk ik rechtdoor tot ik bij een redelijk druk kruispunt was. Ik was bij Heestert beland. Ik zag dat er hier wat horeca zat, ook wat open was maar ik heb inmiddels ook de ervaring dat dat ook wel eens niet klopt. Ik liep verder via toch weer die oude spoorweg buiten het dorp langs. Ik kwam een stel tegen met een hond waar ik een poosje mee heb staan praten. Mijn rugtas oa roept vaak vragen op van mensen. Van waar ben je en waar ga je naar toe? Ik moest nog wel een stukje dit pad volgen tot ik af kon slaan om even t centrum binnen te lopen. In het centrum was het een erg dooie boel. Er zat niet veel en wat er nog zat was dicht. Ik wilde weer terug naar mijn route lopen en in de straat waar ik doorheen moest zag ik opeens een terras vol mensen! Het was heel de ochtend al wat dreigend maar nu begon het toch zachtjes wat te spetteren dus ik was blij dat ik plaats kon nemen onder de overkapping. Aan de 3 tafels naast mij zat een grote groep wielrenners. Ik bestelde een tomatensoep, een tosti en een cola.  Ik had vanmorgen bijna niks op en moest toch wel even een fatoenlijk bodempje leggen. Na een klein half uurtje liep ik verder en zocht ik de oude spoorweg weer op. Na weer een kilometer of 3 naderde ik Avelgem. Dat was een iets grotere stad en ik liep weer even richting het centrum. Niet omdat ik nog zo hongerig was maar om een mogelijkheid te hebben om wat te schuilen voor de regen die nu toch wel door begon te zetten. Ik had al snel een café ergens op een hoek gevonden en nam plaats onder een grote parasol. Kort na mij kwam er een vrouw, iets jonger wel dan mij ook op het terras zitten. Ze had een wandelwagen bij zich met daarin niet een kindje maar een klein hondje. We raakten aan de praat, over mijn wandeling, over haar hondje en daarn over het verlies van haar vader, nog maar kort geleden en over rouwen. Het regende behoorlijk door inmiddels dus wij bestelden nog wat te drinken en bleven zitten en bleven kletsen... Na anderhalf uur was het toch echt droog en zeiden we elkaar gedag om ieder onze eigen weg te gaan. Ik moest enkel nog het kanaal over en dan zou ik bijna bij t dorp Escanaffles zijn waar ik zou slapen bij iemand in de tuin. Iedere keer wel weer spannend. Valt het mee, valt het tegen, is het helemaal niks of juist een superleuk plekje? Het leek een kort stukje maar het was nog best even een trippel. Ik wilde een rondje om de kerk maken maar daarna liep ik averechts de verkeerde richting op en stak ik bijna het kanaal weer terug over. Gelukkig maar een paar minuten en niet heel veel later stond ik voor de deur van mijn volgende slaapplek. Een vriendelijke jonge vrouw deed open. Tweelingbroertjes van 8 volgden mij enthousiast richting de achtertuin die overigens erg gezellig en ruim was.er was een schuurtje waar ik evt kon schuilen bij regen of onweer maar daar was ook stroom voor mn telefoon. Er was een soort overkapping waar ik kon zitten. Ook hier hadden ze kippetjes. Ik zag tot mijn schrik ook een haantje rondlopen. Gelukkig waren het krieltjes, dat scheelt misschien in t geluid morgenochtend. Ik zette m'n tent neer en vroeg of ik wat kokend water kon krijgen voor mn avondeten. Ik had wel een brandertje bij me maar er stond erge wind en het regende alweer wat dus dan is de waterkoker even wat handiger. Vriendelijke mensen en een heel prima plek! Best wat comfort, dat is overal weer anders. Voor snachts kreeg ik een sleutel en kon ik evt naar binnen via de achterdeur voor t toilet. Zelf zouden ze niet vroeg op zijn zeiden ze want het is maandag 21 juli een nationale feestdag en is (bijna) iedereen vrij!